اي آن كبوتري كه ترا دوش ديده ام                                  در خلوت نگاه تو من آرميده ام

از دست جان و دل چه بر آيد كه بر كنم                بر سر ولي ز دست دل و جان رميده ام

بي صحبت شبانه و بي همت سحر                     قول و عمل به قيمت زر كِي خريده ام؟

چشمي كه صد ستاره بر انداخت زير آب                   آيا شود كه گويمش اي مه نديده ام؟

آبي كه خون چلچله را شست، اي فلك!                   با آب و تاب و خونجگر هم چشيده ام

آه اي نهفته به سوز من، از چيست كه آرميده اي

از خواب خيز و بيا كه تو از خاطره ها رميده اي

هر شب صداي خيال تو، گشتم چوبه جستجوي خود

اي بي خيالِ خيال من! امشب به دلم رسيده اي

انگور خوشه به خوشه ات، روزي به ميی بدل شود

با داسِ ماه نو خوشه گندم ز شبم چو چيده اي

با اينكه درد كشيده ام، با اينكه دلم هوايي است

درد دلم به هواي توست، روياي مرا چه ديده اي؟

چشم شكيب و شراره ها، مسعود و دو راه دلفريب

آه ای نسیم نگاهها صد شعله که  را وزیده ای ؟